heerlijk stuk, kwam laatst, in de Statenvertaling het woord "Ulieden" ( zie nu al de kronkelige rode spellingsspaghetti onder dat woord geplaatst worden) tegen en vroeg me af hoe ik dat kon gebruiken en waar. Strooien met archaïsmes en bijna overleden woorden als "taddik", "fielt" en "doerak" is leuk, af en toe. Beter dan die noedels op dat schrijfseltje van Ben Ayad
Dichter(es) des Vaderlands worden, stelt dus niet meer zo veel voor. Allemaal wereldburgers zijn we ;) Mooi stuk weer. De heimwee dringt in alles wat u schrijft door. Ik kijk uit naar uw nieuwe roman. Laatst Hoe ik mijn moeder vermoordde gelezen. Prachtig en ook aangrijpend boek. Wát een geschiedenis..
Die 'dichter des vaderlands' (welk vaderland?) is van Marokkaanse afkomst. Wel eens van positieve discriminatie gehoord? Verder zeg ik niets, behalve dat je gelijk hebt v.w.b. de vergankelijkheid van onze taal. Maar ook dat schijn je normaal te moeten vinden, onderdeel van 'het leven'. Tuurlijk.
Wat een fijn stuk Theo. Ik heb mijn leven lang nooit iets met het marxisme gehad, maar ik herken wel de oude wijn in nieuwe zakken. Die dichter van Nederland kan mij ook gestolen worden en Willem Wilmink had gelijk, maar die was natuurlijk te gewoon om tot Vaderlandse dichter te worden benoemd. Stel je voor dat mensen je gedichten begrijpen. Dat gaat natuurlijk te ver.
Alles gaat voorbij en we kunnen alleen nog omzien naar verdwenen taal, vrienden, familie, samenleving. Wij kunnen nog omzien naar, laat het een troost, een last of verzet zijn....
'Ik herinner me dat nog uit mijn marxistische tijd, inmiddels meer dan vijftig jaar geleden. Arbeiders moest je ambachtslieden noemen.'
Vreemde herinneringen heb jij. Volgens mij was de keuze proletariër of arbeider. Kameraden was altijd goed. Kapitalisme betekende het eind van ambachten. Zoals in Das Kapital te lezen is. En dat kunnen we nog dagelijks om ons heen ervaren.
Ik kan me heel goed vinden in de gevoelens bij jouw column. Wellicht heb ik het mis maar de gevoelens van uitsluiting en eenzaamheid koppel jij ook aan je leeftijd. Volgens mij heeft het niks met je leeftijd te maken. Als je ouder wordt bekruipt je soms het gevoel dat de wereld verder gaat zonder jou. Echter, die verandering (zie ook het vb dat je aanhaalt van de dichteres des vaderlands) is geen verandering die bottom up (Engels ;) gebeurt maar ons van boven wordt opgelegd. Dat is iets waar veel mensen nu moeite mee hebben, en terecht. Dat heeft niks met leeftijd te maken. Volgens mij heeft die jeugd van FvD dat ook. Die zijn ook zoekende in een wereld die van hen wordt afgenomen. Kan je die verbinding niet zoeken met die jeugd? Het zal jou goed doen en het houdt ze uit de handen van nazi's als Freek Jansen en consorten. Jij kan ze raken en bereiken en zij jou. Je kan zo mooi schrijven. Geef niet op.
Theodor, zat je, toen je bijvoorbeeld nog voor die-krant-die-we-niet-noemen schreef ook al achter een ,,verification code'' (ik bedoel maar)? Maar - on topic! - je hebt gelijk: we verschralen, het Nederlands hongert zichzelf uit, de manier waarop we met elkaar praten (als we dat nog doen) wordt elementair of Koeterwalisch .Ik lees en ruik veel te vaak Engelse diarree. Maar ook: ,,we nemen polshoogte''. Een nichterige manier van peilen hoe de zaak ervoor staat (denk ik dan)? Sterkte. Alleszins. ,,Hier ga ik heeel goed op!''
heerlijk stuk, kwam laatst, in de Statenvertaling het woord "Ulieden" ( zie nu al de kronkelige rode spellingsspaghetti onder dat woord geplaatst worden) tegen en vroeg me af hoe ik dat kon gebruiken en waar. Strooien met archaïsmes en bijna overleden woorden als "taddik", "fielt" en "doerak" is leuk, af en toe. Beter dan die noedels op dat schrijfseltje van Ben Ayad
Mooi!
Dichter(es) des Vaderlands worden, stelt dus niet meer zo veel voor. Allemaal wereldburgers zijn we ;) Mooi stuk weer. De heimwee dringt in alles wat u schrijft door. Ik kijk uit naar uw nieuwe roman. Laatst Hoe ik mijn moeder vermoordde gelezen. Prachtig en ook aangrijpend boek. Wát een geschiedenis..
Wat leuk. Roman ligt geloof ik volgende week in de boekhandel. Laat me weten wat je ervan vindt.
Mooi vooruitzicht! Benieuwd ook naar de titel.
De trip van Ferdinand Hania
De nostalgie en het verlangen naar vroeger en het weten dat het voorbij is en niet meer terug komt. We verliezen zoveel meer als alleen de taal.
Zo mooi en treffend beschreven door Theodor.
Die 'dichter des vaderlands' (welk vaderland?) is van Marokkaanse afkomst. Wel eens van positieve discriminatie gehoord? Verder zeg ik niets, behalve dat je gelijk hebt v.w.b. de vergankelijkheid van onze taal. Maar ook dat schijn je normaal te moeten vinden, onderdeel van 'het leven'. Tuurlijk.
Weer een Heerlijke Holman
Wat een fijn stuk Theo. Ik heb mijn leven lang nooit iets met het marxisme gehad, maar ik herken wel de oude wijn in nieuwe zakken. Die dichter van Nederland kan mij ook gestolen worden en Willem Wilmink had gelijk, maar die was natuurlijk te gewoon om tot Vaderlandse dichter te worden benoemd. Stel je voor dat mensen je gedichten begrijpen. Dat gaat natuurlijk te ver.
Alles gaat voorbij en we kunnen alleen nog omzien naar verdwenen taal, vrienden, familie, samenleving. Wij kunnen nog omzien naar, laat het een troost, een last of verzet zijn....
'Ik herinner me dat nog uit mijn marxistische tijd, inmiddels meer dan vijftig jaar geleden. Arbeiders moest je ambachtslieden noemen.'
Vreemde herinneringen heb jij. Volgens mij was de keuze proletariër of arbeider. Kameraden was altijd goed. Kapitalisme betekende het eind van ambachten. Zoals in Das Kapital te lezen is. En dat kunnen we nog dagelijks om ons heen ervaren.
mooi
Natuurlijk kennen we de maleise woorden nog😉. Pulang, mahal, bau, keleh keleh😁
Hoi Theo,
Ik kan me heel goed vinden in de gevoelens bij jouw column. Wellicht heb ik het mis maar de gevoelens van uitsluiting en eenzaamheid koppel jij ook aan je leeftijd. Volgens mij heeft het niks met je leeftijd te maken. Als je ouder wordt bekruipt je soms het gevoel dat de wereld verder gaat zonder jou. Echter, die verandering (zie ook het vb dat je aanhaalt van de dichteres des vaderlands) is geen verandering die bottom up (Engels ;) gebeurt maar ons van boven wordt opgelegd. Dat is iets waar veel mensen nu moeite mee hebben, en terecht. Dat heeft niks met leeftijd te maken. Volgens mij heeft die jeugd van FvD dat ook. Die zijn ook zoekende in een wereld die van hen wordt afgenomen. Kan je die verbinding niet zoeken met die jeugd? Het zal jou goed doen en het houdt ze uit de handen van nazi's als Freek Jansen en consorten. Jij kan ze raken en bereiken en zij jou. Je kan zo mooi schrijven. Geef niet op.
Groeten
Theodor, zat je, toen je bijvoorbeeld nog voor die-krant-die-we-niet-noemen schreef ook al achter een ,,verification code'' (ik bedoel maar)? Maar - on topic! - je hebt gelijk: we verschralen, het Nederlands hongert zichzelf uit, de manier waarop we met elkaar praten (als we dat nog doen) wordt elementair of Koeterwalisch .Ik lees en ruik veel te vaak Engelse diarree. Maar ook: ,,we nemen polshoogte''. Een nichterige manier van peilen hoe de zaak ervoor staat (denk ik dan)? Sterkte. Alleszins. ,,Hier ga ik heeel goed op!''
Wat een prachtig gedicht van die dichteres, blij er kennis van te hebben genomen *proest*