Theodor, je bent allerminst eng maar gevaarlijk. En dat is in deze tijden eigenlijk een
officierschap in een niet-bestaande orde. Draag die onderscheiding met trots en mijd - als dat mogelijk is - dierbare collega's met malle opvattingen over de morele juistheid van kunstwerken.
Dan zijn we toch - soppend in ons morele moeras - Hitler en Stalin langzaam maar zeker voorbij?
Gelukkig zijn er lezers die jou erg waarderen en het lijkt mij fijn dat die groep hedentijds niet zó groot is want de meerderheid is, ondanks dat ze zichzelf moreel heel hoog hebben zitten, niet zo gewild in onze rebelse "rechtse" bubbel. Het doet wel pijn in je portemonnee en niet onbelangrijk ook je misplaatste Indische minderwaardigheidsgevoel. Je schrijft prachtig!
Desinteresse voor alles. MAAR: “Denken… Nadenken… dat geeft nog wel enig plezier [...] je gedachten volgen… Met vreugde constateren dat het uiteindelijk allemaal onzin is. Dan glimlach ik weleens.”
Wat zou Theo van je culturele minderwaardigheidscomplex hebben gevonden vraag ik me af? Misschien zou hij er om gelachen hebben, wie weet. Maar wel zoals een vriend dat doet. Dank weer voor deze prachtige stukken Theodor ❤️
Wat een mooie reflectie. Ik heb zelf ook altijd een beetje een ongemakkelijk gevoel als ik het portret van de moordenaar van je goede vriend in het Stedelijk zie hangen.
Wst is het tegenovergestelde van morele kunst? Amoreel of immoreel? Maar goed, ik ben opgehouden om werken te lezen van mensen die het palliewappie manifest hebben ondertekend. Opeens zag ik onder hun woorden de gesso van onnozelheid, kuddegeest en beperkt kritisch vermogen.
Theodor, je bent allerminst eng maar gevaarlijk. En dat is in deze tijden eigenlijk een
officierschap in een niet-bestaande orde. Draag die onderscheiding met trots en mijd - als dat mogelijk is - dierbare collega's met malle opvattingen over de morele juistheid van kunstwerken.
Dan zijn we toch - soppend in ons morele moeras - Hitler en Stalin langzaam maar zeker voorbij?
Of ze in ieder geval aan het inhalen.
Gelukkig zijn er lezers die jou erg waarderen en het lijkt mij fijn dat die groep hedentijds niet zó groot is want de meerderheid is, ondanks dat ze zichzelf moreel heel hoog hebben zitten, niet zo gewild in onze rebelse "rechtse" bubbel. Het doet wel pijn in je portemonnee en niet onbelangrijk ook je misplaatste Indische minderwaardigheidsgevoel. Je schrijft prachtig!
Genieten weer.
Desinteresse voor alles. MAAR: “Denken… Nadenken… dat geeft nog wel enig plezier [...] je gedachten volgen… Met vreugde constateren dat het uiteindelijk allemaal onzin is. Dan glimlach ik weleens.”
'Cultureel minderwaardigheidscomplex ...schlemielen zoals ik".
Hoe herkenbaar.
Lijden aan 'kwaliteit wordt bepaald door een kleine groep en door een grote groep niet gezien'.
En toen de ingeving: "allen zijn geroepen (om te zien), weinigen uitverkoren".
Wat zou Theo van je culturele minderwaardigheidscomplex hebben gevonden vraag ik me af? Misschien zou hij er om gelachen hebben, wie weet. Maar wel zoals een vriend dat doet. Dank weer voor deze prachtige stukken Theodor ❤️
Pareltje na pareltje na pareltje
Wat een mooie reflectie. Ik heb zelf ook altijd een beetje een ongemakkelijk gevoel als ik het portret van de moordenaar van je goede vriend in het Stedelijk zie hangen.
De politiek correcte pseudointellectuele praathoofden bepalen niet wat moreel of immoreel is. Zij bepalen ook niet de regels van het debat.
Mooi weer, maar ook een beetje treurig.
Heel mooi,ook de schildering van koos
Genieten.
Wst is het tegenovergestelde van morele kunst? Amoreel of immoreel? Maar goed, ik ben opgehouden om werken te lezen van mensen die het palliewappie manifest hebben ondertekend. Opeens zag ik onder hun woorden de gesso van onnozelheid, kuddegeest en beperkt kritisch vermogen.
Het zal aan jouw liefde voor Parijs, Fransen en Amsterdam liggen😉