Wat raakt mij het eerste deel van jouw column vandaag diep. Heel diep. Ik lees dit op een bankje in het park, en de tranen wellen in mijn ogen op. Jouw woorden drukken zoveel van wat ik nu doormaak, voel, uit. Niet alleen wat ik voel, maar ook hoe anderen erop reageren: laat los, neem een besluit. Maar loslaten, waar drijf ik dan naar toe? Ik heb nu nood aan een loods, dat is mij duidelijk. Waar vind ik die, wie wil mijn loods zijn? Veel stof tot nadenken dus, ik ga maar op weg naar een volgend bankje.
Wat heb je dat weer mooi opgeschreven Theodor. Mag ik Theodor zeggen? Daar vragen jouw columns om. Vreemd toch dat iemand liever de eenzaamheid kiest dan gesprek met een ander. Een mens is niet gemaakt voor eenzaamheid.
Tjonge Theodor, nadat je jezelf gekopieerd of misschien zelfs vermenigvuldigd hebt, zit je evolutionaire taak erop en is verder alles zinloos. Behalve en dankzij het neoliberalisme, is er een mooi nieuw maatschappelijk doel; die van consument. Geen vragen stellen over welzijn of cultuur of andere melancholieke verlangens, maar gewoon ordinair consumeren. Tot je erbij neervalt natuurlijk.
Ik vond ouder worden best leuk. Maar het kan ook een last worden, begrijp ik uit jouw geestestoestand. Als je geplaagd wordt door feitenkennis, ontwikkelde moraal, doorzien van wat er om je heen gebeurt en zeker een goede opvoeding, waarbij uitgelegd werd wat goed was en wat slecht was, is nu alles omgedraaid. Dat vereist wat aanpassing.
Ik voel met je mee.
Bedankt voor het delen van je gevoelens, tenslotte is gedeelde smart, halve smart.
Geniet van deze heerlijke melancholische fase.
Doe ik ook.
Ik ga nog even naar het museum of kringloopwinkel en dan naar de supermarkt.
Beste Theodor, lieve Theodor,
Wat raakt mij het eerste deel van jouw column vandaag diep. Heel diep. Ik lees dit op een bankje in het park, en de tranen wellen in mijn ogen op. Jouw woorden drukken zoveel van wat ik nu doormaak, voel, uit. Niet alleen wat ik voel, maar ook hoe anderen erop reageren: laat los, neem een besluit. Maar loslaten, waar drijf ik dan naar toe? Ik heb nu nood aan een loods, dat is mij duidelijk. Waar vind ik die, wie wil mijn loods zijn? Veel stof tot nadenken dus, ik ga maar op weg naar een volgend bankje.
Sterkte Ger. Sterkte.
Het is ook de machteloosheid
Dat denk ik ook
Wat kunt u toch mooi en goed schrijven.
Groeten uit Brabant.
Dank je. Groeten uit Amsterdam.
Wat heb je dat weer mooi opgeschreven Theodor. Mag ik Theodor zeggen? Daar vragen jouw columns om. Vreemd toch dat iemand liever de eenzaamheid kiest dan gesprek met een ander. Een mens is niet gemaakt voor eenzaamheid.
Dat ben ik zeer met je eens. Eenzaamheid is een fout in de schepping.
Mooi, heel erg mooi!
Veel dank
Dank
Tjonge Theodor, nadat je jezelf gekopieerd of misschien zelfs vermenigvuldigd hebt, zit je evolutionaire taak erop en is verder alles zinloos. Behalve en dankzij het neoliberalisme, is er een mooi nieuw maatschappelijk doel; die van consument. Geen vragen stellen over welzijn of cultuur of andere melancholieke verlangens, maar gewoon ordinair consumeren. Tot je erbij neervalt natuurlijk.
Ik vond ouder worden best leuk. Maar het kan ook een last worden, begrijp ik uit jouw geestestoestand. Als je geplaagd wordt door feitenkennis, ontwikkelde moraal, doorzien van wat er om je heen gebeurt en zeker een goede opvoeding, waarbij uitgelegd werd wat goed was en wat slecht was, is nu alles omgedraaid. Dat vereist wat aanpassing.
Ik voel met je mee.
Bedankt voor het delen van je gevoelens, tenslotte is gedeelde smart, halve smart.
Geniet van deze heerlijke melancholische fase.
Doe ik ook.
Ik ga nog even naar het museum of kringloopwinkel en dan naar de supermarkt.
Groet,