Ik mag niet defaitistisch zijn van mezelf (een beetje cynisme kan nog net), maar soms voelt het alsof het verzet tegen dat defaitisme de laatste strijd is die ik momenteel voer. Omdat het aantal mensen dat ogenschijnlijk wacht op het onvermijdelijke, zo groot is geworden. Enerzijds de oorlogsdrift die je beschrijft, anderzijds de lamlendigheid van de decadentie die je ook benoemt. Inshallah werkt twee kanten op. En toch wil ik er niet tussen vast komen zitten.
En toen ik hier weg wandelde, kwam ik direct deze tegen: “You know, people come to therapy really for a blessing. Not so much to fix what’s broken, but to get what’s broken blessed.”
Dit raakt toch weer die nooit helemaal geheelde beurse plek. Verlies. Ga ik het ook opschrijven? Ik weet het nog niet. Voor wie, dat is een beetje de vraag.
Die ‘steen van onherroepelijkheid’, prachtig verwoord, herkenbaar en o,zo (z)waar. ❤️🩹
Ja. Heel mooi dramatisch.
Ik mag niet defaitistisch zijn van mezelf (een beetje cynisme kan nog net), maar soms voelt het alsof het verzet tegen dat defaitisme de laatste strijd is die ik momenteel voer. Omdat het aantal mensen dat ogenschijnlijk wacht op het onvermijdelijke, zo groot is geworden. Enerzijds de oorlogsdrift die je beschrijft, anderzijds de lamlendigheid van de decadentie die je ook benoemt. Inshallah werkt twee kanten op. En toch wil ik er niet tussen vast komen zitten.
En toen ik hier weg wandelde, kwam ik direct deze tegen: “You know, people come to therapy really for a blessing. Not so much to fix what’s broken, but to get what’s broken blessed.”
O wat voel ik weer met je mee, voor wat mijn persoonlijke situatie betreft is dit weer een meesterstuk, bedankt
Melancholische woorden in een vervreemde wereld. Prachtig beschreven ❤️
Beste Theodor, een woord van troost; wat kunnen zwanen toch mooi zingen! Lieve groet, Roy
Dit raakt toch weer die nooit helemaal geheelde beurse plek. Verlies. Ga ik het ook opschrijven? Ik weet het nog niet. Voor wie, dat is een beetje de vraag.
Ik zou het opschrijven. Zal je goed doen.