INGELASTE COLUMN
Epische opwinding
Ik had Joop Soesan in Israël even aan de telefoon.
Operatie “Epic Fury” was in volle gang.
Terwijl we belden, hoorde ik voortdurend zijn telefoon afgaan met waarschuwingen (“alerts”) over welke gebieden door Iran werden aangevallen en gevaar liepen. Joop zat aan het eind van ons gesprek nog maar zes kilometer daarvandaan. Dat is mijn rondje langs de Amstel met de hond.
Na ons telefoongesprek zag ik dat ook hij naar de schuilkelders moest.
Ondertussen probeerde ik waar ik kon het nieuws te volgen. Joop hield me goed op de hoogte, evenals GeenStijl.
Ik moest denken aan Kati Piri van GroenLinks-PvdA, die nog maar vrij kort geleden wilde dat Nederland de levering stopzette van onderdelen voor de luchtverdediging van Israël. Stel je voor! Dat zou destijds al vrij spel voor Hamas hebben betekend (wiens leus “From the River to the Sea” alleen maar geïnterpreteerd kan worden als genocidaal).
Kati Piri heeft zo’n gemakzuchtige moraliteit dat ze elke dag haar handen zou moeten wassen in bloed.
Ik merkte dat ik hoopte dat de Grote Leider van Iran het loodje zou leggen en tegelijkertijd (wat is dat toch?) voelde ik me schuldig dat ik iemand dood wenste. Ik wens ook Poetin dood — en er zijn er wel meer die ik dood wens. Als antidotum tegen mijn doodswensen is er het besef van wat deze leiders hebben gedaan en hun leeftijd. Khamenei is al ergens in de tachtig en Poetin is van mijn leeftijd. Poetin, ex-KGB’er, wist toen hij Oekraïne binnenviel dat dit zijn laatste kunstje zou kunnen zijn en dat het zou kunnen mislukken. Khamenei houdt sowieso niet van het leven en viert de dood.
Als zij uit de tijd verdwijnen, is dat niet zo erg en hoort het, als het ware, bij het bestaan op deze wereldbol. Als Khamenei een meisje van veertien was en Poetin een jongen van twaalf, dán zou hun sterven tragisch zijn. Maar hun dood zou er nu juist voor kunnen zorgen dat wellicht meer jongeren kunnen blijven leven.
Tegelijkertijd denk ik af en toe dat we kinderen krijgen om hen op veel te jonge leeftijd te laten sterven, om ruimte te maken voor een generatie die iets langer van het leven kan genieten dan momenteel gebruikelijk is. We leven in een tijd waarin De Dood voor hemzelf rechtvaardige, maar voor ons onrechtvaardige beslissingen neemt.
“Ik neem altijd rechtvaardige beslissingen,” zegt De Dood. “Jullie zijn namelijk allemaal schuldig, gewoon omdat je mens bent!”
Ja, redeneer daar maar eens tegenop, vooral omdat De Dood hier hetzelfde zegt als wat mijn vader vroeger zei.
Ondertussen zingen commentatoren in de opera “Schandaal” dat het in feite schandalig is wat Trump heeft gedaan, want hij heeft niet de toestemming van het Congres. Daarna zingen ze een aria om duidelijk te maken dat deze actie bedoeld is om de aandacht af te leiden van het Epstein-schandaal. Vervolgens wordt er een treurig lied gezongen dat Trump “Epic Fury” is begonnen omdat hij de midterms wil winnen en gokt dat heel Amerika “will rally around the flag”.
Blijkbaar interesseert het die commentatoren niets wat het gewone volk in Iran wil. Dat wil verandering van regime.
Ik wil het met hen.
UPDATE
CNN meldt dat Khamenei dood is.
⸻
Brief
Beste O.,
Dank, veel dank, dat je “De trip van Ferdinand Hania” zo’n mooi boek vindt. Ik vind het echt niet erg hoor als je het een tweede of derde keer wilt lezen voor hetzelfde geld. Ik bedoel, ik wil liever dat je steeds een nieuw boek koopt, zelfs als je het niet meer wilt lezen, maar ik wil alleen maar zeggen dat van mij alles mag.
De voortekenen ter bespreking zijn ronduit slecht, want ik heb een slechte naam. Ik ben links, homoseksueel, voor de Palestijnen, ik haat Joden, ik ben geabonneerd op NRC Handelsblad en de Volkskrant, ik woon tien meter van de Reguliersgracht, ik stem GroenLinks-PvdA, ik vind Eus de beste schrijver/interviewer/programmamaker van Nederland, ik kom niet meer bij als Youp een grap vertelt, ik kom ook niet meer bij als ik Claudia de Breij hoor, ik ben ook nog geabonneerd op de VPRO-gids en VARA-gids, ik ben zeer onder de indruk van de columns van Bas Heijne, Arnon Grunberg en Ilja Pfeijffer, zeker als ze samen schrijven — en dan lig je niet lekker in onze cultuur. Misschien ben ik paranoïde, maar ik denk het niet. We wachten af.
Verder gaat het goed met mij, dank je wel. Er zijn momenten dat ik me een echte schrijver voel. Hoewel. Ik was daarnet bij boekhandel Zwart op Wit en daar hadden ze mijn boek niet in de etalage. Nu hebben ze nooit een boek van mij in hun etalage, en ik begrijp dat (zie hierboven), maar ik dacht wel: ik spendeer bij hen misschien per jaar duizend euro aan boeken, dan mag mijn meesterwerk toch wel eventjes in de etalage te zien zijn. Vindt de buurt ook leuk. Maar goed. Ik ben een Indische jongen en die zijn erg nederig, zoals je weet. (“Jawel, sahib.”)
Ik vond het bijzonder prettig je vorige week op de begrafenis van E. te zien. Wat zijn begrafenissen en crematies toch leuk tegenwoordig. Je zag er nog goed uit. Ik weet zeker dat als je een raamadvertentie bij de sigarenboer plaatst, je nog een heleboel minnaars kunt krijgen. Of doen ze tegenwoordig niet meer aan die raamadvertenties? Wel leuk dat ik A. en C. ook nog zag. Ik hoorde dat A. “eigenlijk op haar laatste benen loopt”. Het was niet te zien, maar volgens mij loopt ze al jaren op haar laatste benen. Zo’n rare uitdrukking. Alsof je je benen na verloop van tijd verliest, die dan weer aangroeien tot je bij je laatste benen bent gekomen. En daar loop je dan op.
Aan welk paar benen ben jij nu bezig? Hier groeit niets aan, kan ik je zeggen. Integendeel. De knieën lopen vast, de voeten worden groter door de slechte bloedtoevoer en door de cholesterolpillen hebben ze af en toe last van kramp. Alsof mijn beenspieren dan gillen.
Misschien is ons volgende feest — ik bedoel begrafenis of crematie — wel als de benen van A. zijn opgebruikt en zij de geest geeft.
Ach, wat zijn we toch ingewikkelde wezens.
Ik vroeg me trouwens daarnet af of het “ironische van de ironie” (de uitdrukking is van Harry Mulisch) nu bereikt is. Is het een leeftijdskwestie of is het de tijdgeest?
Ik zie Jodenhaat in mijn Amsterdam en ik denk dat het ironie is. Ik merk dat er in de politiek wordt gelogen en ik denk dat het ironie is. Ik luister en kijk naar het Journaal en ik wou dat het ironie was. Cabaretiers maken ironie, maar ik vind het geen ironie. Ik ben zelf ironie geworden. “Wat? Theodor Holman? Hahahahaha!” Aan de andere kant heb ik altijd gepropageerd dat ik een ironische levenshouding het beste vind. Niks serieus nemen — tevens ter bescherming van je geestelijke gezondheid. Komt er oorlog? Ach, wat jammer.
Vrijheid bestaat alleen als je ironisch bent en kunt zijn. Vrijheid is ironie. Men wil het niet, men doet alsof. De ironie van vrijheid is dat je ervan af wilt als je haar hebt. We hebben vrijheid; gaan we ons bewapenen. En ik wíl ook dat we ons bewapenen. Dat kun je alleen bevatten als je een ironische kijk op het leven hebt. Laat ik die nou hebben! Gratis. Gewoon langs de kant van de weg gevonden! Je moest eens weten wat men allemaal weggooit.
Oorlog is onze normale staat van zijn. De weg naar vrede gaat namelijk altijd over lijken. Het gezicht van de dood drijft ons op. Wil je de man met de zeis ontlopen, dan moet je zelf de man met de zeis worden.
Zo, je bent nu zeker opgeknapt?
Als je het niet erg vindt, ga ik nu even net doen alsof het vrede is in de wereld.
Je vroeg me laatst of het in Nederland vrede blijft.
Wat is vrede als er constant hackers op de loer liggen om je uit te leveren aan misdaad? Wat is vrede als straks je gas en licht het niet meer doen? Wat is vrede als “vrijheidsstrijders” (ironie?) je willen aanvallen, verkrachten, zomaar doden, kortom: zich opstellen als Het Kwaad waarop je niet bedacht kunt zijn?
Ik raad je aan om mijn boek nog een keer te lezen. En daarna weer. “De trip van Ferdinand Hania.” Het gaat fijn over Liefde en Dood. Over seks en hallucinatie. Over waanzin en illusie. Over jeugd en ouderdom.
“Je bedoelt over het leven?”
“Inderdaad, O., het gaat over het leven. Maar dus ook over de dood.”
“O, maar dat verkoopt niet.”
“Ik heb nog nooit iets voor geld gedaan, O.”
Groet.




Mijn Theodor boeken plankje groeit langzaam aan, staat naast Pieter W en Arthur van A🙏. Heerlijk.
Volgende week je nieuwe boek, Theodor. Was even afgeleid door opname in een - godzijdank - Vlaams ziekenhuis voor een operatie. Wat een vriendelijkheid, behulpzaamheid en professionaliteit van academisch niveau. Alsof je even uit je wereld wordt getild.