Frontchirurg
Aflevering 14, Corruptie in oorlogstijd
14.
Uiteraard had hij geen brief aan mij achtergelaten maar wel aan zijn vrouw, kinderen en vader.
Hij had goede bedoelingen gehad. Hij wilde er al een tijd uit. Hij had het gedaan omdat hij een kinderkliniek wilde opzetten. (Specifiek: “(…) een kliniek om kinderen met kanker te helpen”. Hij sprak van Spijt, Grote Spijt, de Grootste Spijt, en hij hoopte dat God hem vergaf, geloof ik.
‘’Hoe is het gegaan?’’ Het lukte mij onaangedaan te klinken.
‘’De M.P. kwam hem arresteren. Hij vroeg of hij nog even mocht pissen en kakken, hij pakte een pistool en schoot zich voor z’n kop.’’
Van mijn vader was het straf - voor hem, moeder en misschien voor mij - voor Mijn Apotheker was het paniek.
Mijn Medicijnman baadde in een plasje met bloed met een deel van z’n hersens naast zich op de vloer. Daar lag zeker een IQ of honderd, schatte ik.
Hij was dus ontdekt.
Wat wisten ze nog meer?
‘’Wat had hij gedaan?’’ vroeg ik.
‘’Opiaten ontvreemd en cocaïne binnengesmokkeld. Alles met vervalste aanvragen voor medicijnen.’’
‘’En waarom?’’ vroeg ik.
‘’Hij wilde rijk worden.’’
‘’Hoe zijn ze erachter gekomen?’’
‘’Dat weet ik niet.’’
‘’Zijn er nog meer mensen bij betrokken?’’
‘’Weet ik niet. Vast wel.’’
‘’Aan wie verkocht hij die opiaten?:’’
‘’Geen idee… We weten niks. Wat ik hoorde op het hoofdkwartier is dat het een grote zaak is, maar hoe of wat… daar werden wij niet over geïnformeerd.’’
Ik bedankte de jongens die het onderhand ook wel gewend waren naar de dood te kijken.
Even later zei ik aan een nieuwe arts dat ik de apotheker goed had gekend, dat ik hem heel sympathiek vond en niet begreep hoe dit zo had kunnen gebeuren.
‘’Ik moet er met mijn neus bovenop hebben gestaan,’’ zei ik.
‘’In Kyiv gebruikt iedereen cocaïne,’’ zei hij, ‘’maar hij had geen wapens moeten verhandelen.’’
‘’Wapens?’’ Ik klonk oprecht verbaasd want dat wist ik niet.
‘’Door ons buitgemaakte Russische wapens verkocht hij weer aan de Russen.’’
‘’Hoe dan?’’
‘’Geen idee.’’
‘’De schoft!’’ zei ik. En ik moest bijna huilen van woede.
Ondertussen werd het kantoor van De Apotheker doorzocht.
Ze zouden mijn recepten vinden die ik had uitgeschreven.
Ik kon alles verklaren, en ik zou wel zien wat ik niet kon verklaren.
Ik ging Margareth bellen. En daarna langs bij haar Vier Sterren Big.
Aan de bomen hing Vogel Doodstraf.
Hij fladderde even om me heen.
-
Generaal Margareth kwam naar ons toe en sprak de manschappen toe.
‘’Corruptie in oorlogstijd is een dodelijke aanslag van de vijand. Corruptie in oorlogstijd is onmenselijk verraad. Corruptie in oorlogstijd is degene doodschieten die je leven heeft gered. Daarom zullen zij een groot onderzoek doen. De corruptieplegers zullen gevangen worden genomen, als ze daarvoor al niet om het leven zijn gekomen. De kans dat ze uit die gevangenis zullen komen, is gering. Misschien is het wel zo dat als je corruptie hebt gepleegd en gevangen wordt genomen, je beter dood had kunnen zijn. Even wat cijfers: van de twintig functionarissen die wij wegens corruptie hebben gepakt, hebben er zeventien in de gevangenis zelfmoord gepleegd. Althans, voor zover wij hebben kunnen nagaan was het zelfmoord. De overige drie zitten in hun cel, verstoken van hun vrouw en kinderen, ze huilen acht uur per dag, worden acht uur gepest en getreiterd door hun medegevangenen en hebben acht uur lang nachtmerries, want van slapen komt niet veel.
-
‘’Het was voorspeld,’’ zei Margareth toen we alleen waren.
‘’Hoezo? Door wie?’’
Ze keek me aan en zweeg.
‘’Toch niet door mijnheer mijn moeder?’’
‘’De kaarten zeiden het.’’
‘’Dat kaarten een mond hebben en in het Nederlands kunnen spreken vind ik al geweldig, maar dat ze ook nog in de toekomst kunnen kijken, vind ik helemaal grandioos. Dus je had niet zo’n leuk gesprek met de kaarten van mijnheer mijn moeder?’’
‘’Drie keer kwam de dood naar voren.’’
‘’Drie keer? En wat zei mijnheer mijn moeder toen?’’
‘’Dat voorspelt niet veel goeds.’’
‘’Zei ze dat? Vijf jaar heeft vadermoeder gestudeerd. Terwijl een kaartspel uit de goochelwinkel van drie euro vele duizenden euro’s aan studiekosten had kunnen besparen.’’
‘’Ze combineert psychologie met de kaartlegging,’’ zei Margareth.
‘’En als ze nu had gezegd - wat ik zou hebben gedaan - ‘Ha, drie keer de dood, je wordt rijk, je zult niet alleen een man maar ook twee gezonde kinderen krijgen… of wat had je dan gedacht?’’
‘’Ik ben verliefd op je moeder.’’
‘’Dan heb je al een man met één kind.’’
Haar Vier Sterren Big kwam binnen. We zwegen geruime tijd. DeVier Sterren Big schonk zichzelf een whisky in, dat doen generaals in de film namelijk ook. Daarna stak hij een sigaar op. Ook dat doen ze in films. Grappig, ik werd nu omringd door twee generaals.
‘’Het is oorlog, dan verlies je wel eens een slag,’’ zei hij opeens.
‘’ Het is soms net een kaartspel,’’ zei ik.
‘’Al verlies je vele slagen, als je één goede slag wint, win je de oorlog,’’ zei Margareth.
‘’In een oorlog moet je altijd op je hoede zijn, voorzichtig zijn,’’ zei de Vier Sterren Big.
Margareth en ik knikten als twee kinderen.
‘’Ik moet hier een groot onderzoek doen,’’ zei Big. Hij keek ons één voor één aan. Toen zei hij tegen Margareth: ‘’En jij moet me helpen!’’
Verdomd, hij hield echt van haar. En hij had mij zojuist veroordeeld.
Zag ik een zwarte vogel fladderen die op mijn schouder wilde zitten? Nee, ik zag het bloed van De Apotheker aan mijn handen toen ik geen handschoenen had aangetrokken op het moment dat ik zijn schotwond bekeek. Even had ik namelijk nog gedacht dat hij nog een beetje leefde. Ik zag z’n ademhaling op en neer gaan. Ik luisterde naar het kloppen van zijn hart dat stil stond. Zijn bloed, zoals in grote tragedies, kreeg ik niet van mijn handen gewassen.
Mijn vadermoeder zou nu waarschijnlijk een hartenaas trekken, of de koningin, of weet ik veel wat Koning Tarot voor de liefde had bedacht. Had De Dood op die kaarten niet een zeis? Hahaha! De kaarten voor mij had ze al lang geleden geschud en gelegd.
wordt vervolgd -
Dit satirische oorlogsfeuilleton mag u nog gratis lezen